Duizenden kinderen met autisme zitten noodgedwongen thuis

Ruim 14.000 kinderen, waaronder 4.000 kinderen met autisme, zitten gedwongen thuis omdat ze geen passend onderwijs krijgen. Het is een schrijnend probleem, aldus Stichting Vanuit Autisme Bekeken (VAB), die begin deze maand van zich heeft laten horen in de Tweede Kamer. Elk kind dat thuis zit is er een te veel, vindt VAB-woordvoerder Monique Post.
Duizenden kinderen met autisme zitten noodgedwongen thuis

Volgens Monique Post is door decentralisatie het passend onderwijs een loterij geworden. “Veel hangt af van waar je woont, het gemeentelijke aanbod en wie je tegenkomt. Thuiszitten zorgt voor ernstige schade in de ontwikkeling van kinderen.” Post, die zelf is gediagnostiseerd met autisme en vertrouwenspersoon is van thuiszittende scholieren, vindt dat er te veel óver kinderen vergaderd wordt en niet met ze.”

Arthur Dalinghaus (19) was zo’n thuiszitter die graag naar school wilde maar door zijn autisme te overprikkeld raakte. “Ik werd depressief van al dat thuiszitten.” Arthur had gymnasiumadvies toen hij naar de middelbare school ging. “Ik raakte volledig overprikkeld op school, met name door geluiden. Ik ben heel gevoelig voor geluid. Ik kreeg fysieke klachten, zoals buikpijn, hoofdpijn en misselijkheid.” Hij heeft twee jaar over de brugklas gedaan, totdat hij na een onderzoek de diagnose autisme kreeg.

Arthur kwam in aanmerking voor passend onderwijs, maar ook daar ging het helemaal mis. “Ik zat vaker thuis dan op school. De aanpak was heel streng en geforceerd en er werd niet gekeken naar wat ik nodig had.” Ook kreeg Arthur regelmatig te horen dat hij beter zijn best moest doen en dat als hij zo door zou gaan, hij niets zou bereiken. “Dit heeft me een behoorlijke deuk in mijn eigenwaarde gegeven. Ze zeiden ook dat mijn moeder niet streng genoeg was.”

Uiteindelijk is Arthur van school afgegaan, kreeg hij een thuisbegeleider die hij vertrouwde en is hij stage gaan lopen op de afdeling fysiotherapie in het ziekenhuis waar zijn vader ook gewerkt heeft. “Ik begon met een middag per week, maar uiteindelijk werden dat er drie. Ik vond het fantastisch. Ik werd vrijgelaten en dat hielp enorm.”

Sinds 2017 zit Arthur weer op de reguliere Havo. “Het gaat een stuk beter met me. Dat komt omdat ik nu een doel heb en omdat er wordt gezocht naar een aanpak die bij mij past. Ik wil of fysiotherapie of geschiedenis gaan studeren.”

Volgens Arthur mag er meer per kind gekeken worden naar wat er nodig is. “Op de school waar ik nu zit, heb ik meteen aangegeven wat ik nodig heb. Ik heb deze school zelf uitgekozen. “Mijn advies aan andere thuiszitters is om het niet op te geven. Als een leerkracht of professional werkt op een manier die niet bij jou past, leg je er niet bij neer maar geef aan dat de aanpak niet helpt en moet veranderen. Tegen professionals wil ik zeggen dat er niet één magische aanpak is die altijd werkt. Iedereen is anders, en je moet dus per leerling uitzoeken welke aanpak past. Een aanpak die niet past blijven forceren maakt het alleen maar erger.”

 

(Bron: Nieuws.nl)

 

Lees ook:

Duizenden lege schriften op het Plein

Laat kinderen met autisme niet thuiszitten








Reacties op dit artikel:


- Nog geen reacties

Uw reactie, mening:
Vul het volgende veld niet in:
Naam:
Email:
Bericht:

Uw reactie is niet anoniem. Uw IP adres zal worden opgeslagen.